یادگارهایی از انقلاب 57
وجود روایتهای متفاوت و گاه کاملا متضاد در مورد یک برهه خاص تاریخی نظیر جریان شیخ فضل الله نوری در مشروطه و کودتای ۲۸ مرداد در دهه ۳۰ نمونه هایی از تفسیر به رای است که می تواند درمورد برخی نگاهه به انقلاب نیز صادق باشد.
با این وجود هدفم از این نوشته نه تخطئه تاریخ است و نه بی ارزش شمردن زحمات راویان کوچک و بزرگ آن ، بلکه یادآوری این نکته است که در بسترهای مشترک جغرافیایی و اجتماعی یا فرهنگی، تاریخ همیشه به نحوی در مسیر آینده تکرار می شود و خواه ناخواه ما بازیگران این صحنه ایم بنابراین چه بهتر که صفحات کتاب تاریخ را با دقت بیشتری مورد توجه قرار دهیم.
به هر حال قرائت رسمی از یک واقعه تاریخی هیچگاه تمام واقعیت مربوط به آن اتفاق را در بر نمی گیرد و انقلاب ۵۷ هم از شمول این فرض خارج نیست.
در اینجا ضمن گرامیداشت یاد همه نامهایی که به ثمر نشستن انقلاب بدون حضور یکایک آنها میسر نبود چند عکس جالب از سالهای ۵۷ و ۵۸ را می آورم که بعضا نمونه های جالبی برای نشان دادن جنبه های دیگری از تاریخ انقلاب اند.

اطراف دانشگاه تهران-آبان ۵۸

دولت موقت - اسفند ۵۷

اسفند ۵۷

هویدا در سردخانه

خدمتکار شاه در شهر گردانده می شود...

جنازه يك فاحشه پس از سوزانده شدن دي ۵۷

بيطرف و ابتكار، تسخير سفارت آمريكا آبان ۵۸

